‘De Heer zei tegen Abram: “Trek weg uit uw land (Haran), uw stam en ouderlijk huis, naar het land dat Ik u zal aanwijzen’.

– Genesis 12:1 –

De Bijbel vertelt over een man, genaamd Abram, die God vertrouwde, ondanks zijn persoonlijke vrees.

Hoe zou jij je voelen als God je vandaag vertelde je huis, familie en alles wat zo bekend en comfortabel is, te verlaten om naar een onbekende bestemming te vertrekken? Dat is precies wat God Abram vroeg te doen – en het beangstigde hem. Maar Gods woorden tot hem waren: “Wees niet bang.”

Vaak denken we dat we moeten wachten met iets te doen totdat we niet meer bang zijn, maar als we dat zouden doen, zullen we waarschijnlijk heel weinig bereiken voor God, voor anderen of zelfs voor onszelf. Abram moest op pad gaan, in geloof en in gehoorzaamheid aan God, ongeacht zijn angst.

Angst is een emotie en geeft vaak een onrustig gevoel. Door angst vermijden of ontwijken we vaak de situatie. Regelmatig gebruikt de duisternis onze emoties – vrees, angst – om het plan dat God heeft voor je leven te boycotten.

Als Abram had gebogen voor angst, dan had hij nooit zijn bestemming volbracht en was hij nooit die man geworden waarvoor God hem had geschapen: de vader van vele volken.

Toegeven aan angst wijzigt Gods goede plan voor jouw leven. Het verstandigst is dus: doe wat Hij wil dat je doet. Net als Abraham zul je ontdekken dat de beloningen enorm zijn. Geef niet toe aan angst, maar vertel aan God over je angst, geef je angst aan Hem. En God zal je Zijn vrede ervoor terug geven, Vertrouw op Hem net als Abram.